تست پوستی توبرکولین (Tuberculin Skin test )(PPD)
آنتی ژن برای انجام تست پوستی توبرکولین اولین بار توسط کخ تهیه شد که این ماده از مایکوباکتریوم توبرکلوز تهیه می شود
متداول ترین روش انجام تست پوستی توبرکولین تست مانتو هست که ۱۰ واحد به اندازه یک عدس داخل جلدی تزریق می شود و ۴۸ الی ۷۲ ساعت بعد مورد بررسی قرار می گیرد و چنانچه دارای برجستگی و سفتی و قرمزی باشد اطراف محل، میانگین دو قطر آن را اندازه گیری می کنند
و اگر قطر دایره کمتر از ۵ میلیمتر باشد تست منفی و اگر بیشتر از ۱۰ میلی متر باشد مثبت گزارش می شود و در صورتی که بین ۵ تا ۱۰ میلی متر باشد مشکوک تلقی می شود و در صورت لزوم تست یک هفته دیگر دوباره تکرار می شود
تزریق باید داخل جلدی باشد و اگر به صورت عمقی تزریق صورت گیرد جواب نادرستی حاصل می شود
واکنش مشکوک می تواند به دلیل تماس بیمار با میکوباکتری های آتیپیکال (atypical mycobacteria) باشد
ضمنا قرمزی بدون سفتی محل تزریق PPD ارزش تشخیصی ندارد .
نتایج کاذب:
اگر تست در عرض ۲۰ ساعت به حداکثر برسد و در مدت ۴۸ ساعت از شدت آن کاسته شود و یا ناپدید شود بنام واکنش جونز موت (jones -mote reaction) خوانده می شود و ارزش تشخیصی ندارد
گاهی ممکن هست بعلت تیتر بالای آنتی بادی IgGبر علیه پروتئین های باسیل سل حدود 4 تا 12 ساعت پس از تست یک واکنش پوستی مشاهده شود این حالت را واکنش آرتوس (Arthus reaction) می نامند و از نظر بالینی و تشخیصی ارزشی ندارد.
نگهداری مایع توبرکولین :
این ماده باید در تاریکی و در یخچال ۴ تا ۶ درجه سانتیگراد نگهداری شود و از یخ زدن آن جلوگیری نمود
باید از عوض کردن شیشه توبرکولین جلوگیری و بعد از کشیدن در سرنگ بلافاصله تزریق نمود
نکته:
تزریق توبرکولین معمولا عوارض جانبی ندارد ولی در افراد معدودی ممکن هست در محل تزریق حالت تاول و یا نکروز ظهور کند این نوع پاسخ تست پوستی توبرکولین را اصطلاحا پاسخ نوع کخ (Koch type response)گویند
یادآوری می شود هیچ وقت تست توبرکولین در افرادی که واکنش پوستی 10میلی متر و بیشتر نشان می دهند تکرار نکنید زیرا باعث ایجاد نکروز،زخم و اسکار می گردد
نظرات
(0)
هنوز نظری ثبت نشده است.